ظهور اینترنت، درست مانند تاسیس یک شهر وسیع و در حال گسترش که هر کسی با اتصال میتوانست از آن بازدید کند، شبیه بود. نه گذرنامه و نه کنترل مرزی وجود داشت و هیچکس مسئولیت بررسی سازندگان کسبوکارها یا انبارهای اطلاعاتی را بر عهده نداشت. این، غرب وحشی بود و سالها طول کشید تا مقامات دولتی در سطوح مختلف به طور جدی به آن توجه کنند.
اکنون، سوال اساسی این است: برای حفظ تعادل بین پیشرفت و ایمنی، چگونه باید تنظیمگری هوش مصنوعی را مدیریت کرد؟ این نیازمند رویکردی است که هم با واقعیتهای جهانی سازگار باشد و هم از اشتباهات گذشته درس بگیرد. نکته مهم اینجاست که نباید اجازه داد رقابت، تصمیماتی را به دنبال داشته باشد که امنیت ملی یا رفاه عمومی را به خطر اندازد.
در ایالات متحده، تلاشهایی برای وضع قوانین صورت گرفته است؛ از جمله قانون ارتباطات سال ۱۹۹۶. با این حال، این قانون بیشتر بر واگذاری کنترل اینترنت به کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) متمرکز بود تا اینکه مقرراتی را در مورد محتوای وب اعمال کند. نکته جالبی که باید به آن توجه داشت این است که درحالیکه اتحادیه اروپا با سرعت عمل بیشتری برای وضع قوانینی جهت حفاظت از کاربران و دادههایشان اقدام کرده، آمریکا تقریباً هیچ قانون فدرال اینترنتی ندارد و کنترلهای ایالتی نیز محدود هستند.
به نظر میرسد برخی افراد معتقدند که راه حل نهایی در توازن بین رقابت جهانی و تضمین امنیت ملی نهفته است. جالب است بدانید که حتی با وجود نگرانیها در مورد پیشرفت هوش مصنوعی، هنوز هم اختلاف نظرهایی در میان سیاستگذاران وجود دارد.
از سوی دیگر، باید توجه داشت که رشد سریع هوش مصنوعی و نفوذ آن به تمام جنبههای زندگی ما نیازمند یک چارچوب قانونی جامع است. در غیر این صورت، ممکن است شاهد پیامدهای ناخواسته و حتی فاجعهباری باشیم.
با توجه به اینکه در حال حاضر کشورها برای تسلط بر فناوری هوش مصنوعی رقابت میکنند، عدم وجود مقررات منطقی و منسجم میتواند بسیار خطرناک باشد. به نظر میرسد که دولت ایالات متحده با یک چالش بزرگ مواجه است: هم باید از عقب ماندن از رقبای خود جلوگیری کند و هم از ایجاد قوانینی که مانع پیشرفت این فناوری شود، اجتناب کند.
در این میان، ۵۰ ایالت آمریکا نیز در تلاشند تا مقرراتی را برای محافظت از شهروندان در برابر خطرات احتمالی هوش مصنوعی، مانند تبعیض نژادی و انتشار اطلاعات نادرست وضع کنند. با این حال، این تلاشها اغلب با مخالفت فدرال روبرو میشود.
یک نکته قابل توجه این است که حتی برخی از کارشناسان معتقدند که تمرکز بیش از حد بر رفع تبعیض در هوش مصنوعی میتواند یک حواسپرتی باشد و مانع توسعه مدلهای مطمئنتر شود. این موضوع نشان میدهد که راه حلها باید جامع و متوازن باشند.
همچنین، لازم به ذکر است که اینترنت تا سالها از مسئولیت محتوایی که در آن قرار میگیرد معاف بودهاست (ماده ۲۳۰). این امر باعث ایجاد بستری برای رشد و توسعه آسانتر اینترنت شد، اما در عین حال، نگرانیهایی را نیز در مورد سوء استفاده از این آزادی به وجود آورد.
با توجه به اینکه دولت فعلی آمریکا بر روی کاهش مقررات تاکید دارد، رویکردی که بیشتر بر رقابت جهانی متمرکز است، دنبال میشود. در واقع، این همان چیزی است که در حال حاضر مشاهده میکنیم.
به نظر میرسد که دوران اولیه اینترنت، به ویژه بین سالهای ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴، زمانی که اتصال پرسرعت کمیاب بود و وب هنوز بیشتر شبیه تارهای عنکبوت بود، بسیار متفاوت بوده است. نکته مهم اینجاست که باید از آن تجربه درس گرفت و رویکردی آگاهانه در پیش گرفت.
به عنوان یک روزنامهنگار باسابقه و جوایز متعدد، من بارها در برنامههای خبری ملی و بینالمللی حضور داشتهام. تجربه من به من نشان داده است که چالشهای فناوری نیازمند رویکردی جامع و هوشمندانه هستند تا بتوانیم از مزایای آنها بهرهمند شویم و از خطرات احتمالی جلوگیری کنیم.
📌 توجه: این مطلب از منابع بینالمللی ترجمه و بازنویسی شده است.